Eigendom van de Kunstenaar

In de performance Eigendom van de Kunstenaar, zit de tienjarige zoon van de kunstenaar, op een rond, zeer traag draaiend plateau, middenin een berg ruwe korenaren. Hij scheidt het kaf van het koren. Het koren maalt Roos van Geffen na afloop tot meel, waarvan ze een brood bakt, dat haar zoon en zij samen opeten. De berg tarwe-aren verwijst naar vruchtbaarheid, nieuw leven en groei, maar ook naar de noodzaak om brood op de plank te krijgen. Eigendom van de Kunstenaar gaat over de balans tussen kunst, zorg en economische noodzaak en roept vragen op als: Hoeveel is zorg waard? Wie bepaalt dat? Wat heeft werkelijk waarde? Waar eindigt het kunstwerk en begint het leven? 

Roos van Geffen: “Deze performance is ontstaan vanuit mijn frustratie dat het waardevolste dat ik kan creëren; een kind, in de kunstcontext niet zo gezien wordt. Tegelijkertijd is het verwaarlozing als ik mijn zoon alleen thuislaat, maar hem meenemen naar een opening ondermijnt mijn professionele status. Eigendom van de Kunstenaar doorbreekt deze impasse én het scheelt oppaskosten.

In dit werk onderzoek ik niet alleen mijn eigen positie, maar ook de onzichtbare arbeid van zorg, de spanning tussen creatie en verantwoordelijkheid, en de manieren waarop kinderen en ouders samen bestaan binnen een kunstpraktijk.
Kunstenaar Marina Abramovic zei: “There’s plenty of talented women. Why do men take over the important positions? It’s simple. Love, family, children, a woman doesn’t want to sacrifice all of that.” Maar ik óffer mijn kinderen, mijn familie, mijn liefde niet op voor de kunst, het voegt een extra laag toe! Daarom verweef ik het leven in mijn werk.“