’s Nachts worden de messen geslepen

Kinetisch werk, gips, hout, motortjes, transformator, 364cm x 165cm x 57cm

’s Nachts worden de messen geslepen is een kinetische installatie die zichzelf in de loop van de tijd vernietigt.
Zeven gipsen gebitten lijken te glimlachen, maar ze knarsen continue, elk met een eigen snelheid en kracht. Door het knarsen dwarrelt wit gruis uit de gebitten naar beneden, waardoor het werk langzaam slijt en zichzelf vernietigt. Het knarsen is een metafoor voor opgebouwde en ingehouden spanning die zich niet direct uit, maar zich langzaam en destructief een weg baant, zowel in het lichaam als in de samenleving.

Roos van Geffen: “Ik heb een vol, overprikkeld brein, ben gevoelig voor fel licht en alle prikkels en geluiden komen hard binnen. Je kan dat een neurodivergent brein noemen, maar wellicht is het een logische lichamelijke reactie op een overprikkelde, over-gedigitaliseerde wereld, waarin prikkels zich onophoudelijk opstapelen, via schermen, publieke ruimte en sociale structuren. Ik was nieuwsgierig hoe deze voortdurende stroom van informatie en prikkels zich in het lichaam nestelt en welke sporen die achterlaat. Wanneer vindt spanning een uitweg, en wanneer keert zij zich (destructief) naar binnen? Wat gebeurt er wanneer verwerking uitblijft, niet alleen individueel, maar ook collectief? Dit artistieke onderzoek leidde tot de drie werken ’s Nachts worden de messen geslepen, Overexposed en Leib. Het is in het verlengde van mijn doorlopende onderzoek naar hoe emoties, spanning en verlangen in het lichaam worden opgeslagen en in beweging komen.” 

Tijdens een residentie bij Buitenplaats Doornburgh, in samenwerking met andere kunstenaars en wetenschappers, ontstond een dialoog over overprikkeling en neurodiversiteit. Uitgangspunt waren de vragen; Zijn we collectief overprikkeld en wat kunnen we over prikkelverwerking leren van neurodivergente mensen?

’s Nachts worden de messen geslepen was te zien op de tentoonstelling Prikkel, over overprikkeling in de complexiteit van de hedendaagse samenleving en hoe wij ons daaraan aanpassen, van 6 oktober 2023 t/m 7 januari 2024 bij Buitenplaats Doornburgh, een museum waar kunst en wetenschap samenkomen.

Andere kunstenaars en wetenschappers: Johannes Bellinkx, Margriet van Breevoort, Roos van Geffen, Silvana Hurtado-Dianderas, Vinny Jones, Anouk Keizer, Molly Palmer,
Boukje Schweigman, Deanne Spek, Shertise Solano en Odile van Stuijvenberg. Een domeinoverschrijdende samenwerking van Schweigman&, de HKU en het UMCU in een gezamenlijk interdisciplinair onderzoek uit naar zintuiglijke verwerking in het algemeen en in relatie tot neurodivergentie.

Zie hier de installatie in beweging: https://www.instagram.com/p/DVjkYbbjB1b/

technische ondersteuning: Uif Putters

fotografie: Gert Jan van Rooij

mede mogelijk gemaakt door Mondriaanfonds