Chrooma

Chrooma 2017

Chrooma is een performatief, fotografisch werk. Voorafgaand aan het bezoeken van de tentoonstelling ‘Voorbij Wij en Zij’ fotografeerde Roos toeschouwers. De foto, waarbij diegene naar het plafond kijkt en zo zijn hals toont, wordt ter plekke geprint. Een vierkantje van 5 bij 5 cm wordt eruit gestanst. De geportretteerde krijgt deze ‘huidstaal’ mee als hij/zij de tentoonstelling bezoekt, met de vraag deze op de ronde tafel op kleur te sorteren. De ontmoeting en het gesprek met de geportretteerde die een kwetsbare houding aanneemt, het printen van de foto, het sorteren van het stukje huid, en de uiteindelijke kleurencirkel die ontstaat (en die in de loop van de tentoonstelling steeds gehergroepeerd wordt door andere toeschouwers): het is allemaal onderdeel van het werk Chrooma. Het werk Chrooma bevraagt de manier waarop wij zelf in de samenleving een verdeling maken op basis van huidskleur. Hoe verhouden we ons als individu tot anderen, in de context van hedendaagse debatten over racisme, polarisatie en migratie?

De term Chrooma komt uit het werk van Homerus waarin geen woord voor kleur bestaat. Chrooma heeft in Homerus’ gedichten de betekenis ‘huid’, pas later wordt chrooma (chroia chroos) voor kleur gebruikt. (bron: ‘Aristoteles’, Over kleuren)

Chrooma te zien bij Fotodok, Utrecht op expositie ‘Voorbij Wij en Zij’ 1 september -20 oktober 2017


Recensie De Volkskrant: ‘Ook het werk van Roos van Geffen raakt zo’n gevoelige snaar’…Het wordt nog leuker wanneer Van Geffen haar publiek de eigen huidskleur (wie wil, kan het volgens de kunstenaar ‘kwetsbaarste’ stukje huid door haar laten fotograferen en ik zeg lekker niet wat dat is) op de juiste plek in een soort huidskleurwaaier laat leggen. Dat blijkt moeilijker dan op het eerste gezicht gedacht en ontlokt menigeen de opmerking: ‘Hmm, ik ben toch minder zwart / wit dan ik dacht.’ Fotodok, nodig de voltallige Tweede Kamer uit, of beter: bouw de tentoonstelling daar nogmaals op.

Recensie CJP: …Nee, FOTODOK is geen gemakkelijk mooie-foto’s-kijken-museum. Hier vind je alleen documentairefotografie: maatschappelijke kunst die wringt, prikkelt en spiegelt.

Videovlog op Volkskrant.nl https://youtu.be/75ER5iteEsQ?t=15s


Tentoonstellingsfotografie: Sanne van den Elzen

Wie sluiten we in en wie sluiten we uit? De drang om mensen in groepen te verdelen is menselijk, maar is ook een bron van spanningen. Is deze polarisatie te keren met een flinke dosis toenadering, nieuwsgierigheid en een open houding naar elkaar? ‘Voorbij Wij en Zij’ brengt beeldmakers samen die het gebied onderzoeken tussen ‘wij’ en ‘zij’ en op kritische wijze kijken naar in- en uitsluiting. Met werk van; Terje Abusdal (NO), BeAnotherLab, Alexander Chekmenev (UA), Critical Mass (NL), Heather Dewey-Hagborg (US), Sanne van den Elzen (NL), Roos van Geffen (NL), Robin Hammond (NZ), Patricia Kaersenhout (NL), Amak Mahmoodian (IR), Alex Majoli (IT), Moniker (NL) en Gilleam Trapenberg (CW).

In ‘Voorbij Wij en Zij’ wordt werk getoond waarin fotografen en kunstenaars de verschillende aspecten van individualiteit verkennen. Hoe verhouden we ons als individu tot anderen? Onze individuele identiteit speelt een sleutelrol in het wel of niet behoren tot een bepaalde groep. Tot sommige groepen behoor je door de plek waar je geboren bent, het gezin waarin je opgroeit en de genen die van generatie op generatie zijn doorgegeven. In plaats van denken in ‘ik’ en ‘de ander’, is de realiteit veel complexer: ‘ik’ en de ‘ander’ zijn veranderlijk en zijn hierdoor nooit strikt van elkaar gescheiden.