De verzameling angsten en verlangens

De verzameling angsten en verlangens 2000-heden

Performance in de openbare ruimte in Den Bosch, Maastricht, Londen, Terschelling, Enschede, Cardiff, Amsterdam, Almere, Swansea, Denbigh en op verschillende plekken in Amerika. 2000-heden

De verzameling werd in 2012 tentoongesteld in Corrosia Expo! in Almere en is op verzoek in te zien.

Al sinds 2000 verzamelt Roos angsten en verlangens.

Zittend aan een tafeltje met typemachine, vraagt zij aan toevallig passerende mensen: ‘Wat is je diepste verlangen en wat is je grootste angst?’. De vaak openhartige antwoorden typt Roos op een speciale kaart, ze geven inzicht in de diepere drijfveren van honderden mensen afkomstig uit de hele wereld. De verzameling angsten en verlangens bevat meer dan tweeduizend geschreven of getypte kaarten, uitgeprinte mails en op videotape opgenomen interviews en is op verzoek in te zien.

De afgelopen maanden is Roos ook begonnen met verzamelen onder vluchtelingen. Het geeft ontroerende inzichten in gevoelens en verhalen die normaal verborgen blijven. Voor haar nieuwste project fotografeert ze deze vluchtelingen. Deze serie portretten hangt tussen op dezelfde wijze gemaakte portretten van Nederlanders.  Ook minder genuanceerde verlangens en angsten zullen blootgelegd worden, wat de spanningen voelbaar maken die nu leven in de samenleving.

Op uitnodiging neemt Roos graag weer plaats achter haar typemachine.

Roos van Geffen over De verzameling angsten en verlangens

“De meeste angsten hebben een element van verlangen in zich* en dat is iets wat me fascineert en troost biedt. Angst en verlangen zijn diep basale, universele emoties en lijken volledig tegengesteld, maar zijn sterk met elkaar vervlochten.

Mijn fascinatie komt voort uit twee grote veranderingen in de wereld om mij heen: ten eerste, ben ik moeder geworden, wat mij extra bewust maakt van mijn verantwoordelijkheid om mijn kinderen te laten opgroeien tot mensen die vol vertrouwen in de wereld staan. Ik word daarbij geconfronteerd met mijn eigen angsten en wil me niet laten leiden door de angst dat hen iets overkomt.

Ten tweede zie ik een wereld in transitie: de financiële crisis en de machteloosheid tegenover politiek en bureaucratie veroorzaken angst en onzekerheid. Tegelijkertijd laten veel mensen zich leiden door hun zuchten; hebzucht, spilzucht, koopzucht, vraatzucht, om zo een fundamenteel gevoel van onbehagen te bestrijden. Angst is op dit moment in zowel Nederland als in andere delen van de wereld een belangrijk thema; angst voor terrorisme, angst voor immigranten, angst voor de crisis etc.

Ik ervaar dat veel beslissingen zowel op persoonlijk niveau als in de maatschappij worden genomen vanuit angst, terwijl ik ervan overtuigd ben dat je sterker staat als je handelt vanuit wat je graag zou willen.

Ik hecht belang aan het benoemen wat mij drijft en hoe ik de samenleving zou willen zien. Mijn manier is niet om op de barricaden te gaan staan en revolutie te prediken.

Ik reik mijn publiek een poëtische metafoor aan, die zonder expliciet te zijn, hetzelfde voelbaar maakt.”

 

*uitspraak van Naomi Ester Perquin

 

Ontstaansgeschiedenis

Roos begon met het verzamelen van verlangens op Theaterfestival Boulevard in

‘s-Hertogenbosch, waar toeschouwers na afloop van de voorstelling ‘Zucht’ (i.s.m. Dries Verhoeven) hun getypte verlangen konden ruilen met dat van iemand anders. Ook werden verlangens per mail verzameld.

In 2004 kwam daar het verzamelen van angsten bij, toen ze de korte film ‘Desires and fears in the United States of America’, maakte in de aanloop van de presidentsverkiezingen. Ze reisde door Amerika en stelde willekeurige Amerikanen de twee vragen: ‘What is your deepest desire? en ‘What is your greatest fear?’. Hoe dichterbij de verkiezingen, hoe scherper en politieker de antwoorden.

Om inspiratie op te doen voor de voorstelling ‘Vangst’ in 2011 nam Roos weer plaats achter haar tafel met typemachine. De steeds groeiende verzameling van angsten en verlangens vormde het uitgangspunt van deze voorstelling, die te zien was op verschillende festivals. Voorafgaand aan de voorstelling verzamelde Roos in de stad waar op dat moment gespeeld werd. Ook konden toeschouwers voorafgaand aan de voorstelling zelf plaatsnemen achter de typemachine om zo bij te dragen aan de collectie.